به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل                       و گر مراد نیابم، به قدر وسع بکوشم

کارمندی نامه‌ای به رئیس خود نوشت و تقاضای اضافه کارکرد رئیس در ذیل نامه‌ او چنین پاسخ داد : آقای عزیز! هرسال 365 روز دارد و شما هر روز به طور متوسط 6 ساعت کار می‌کنید یعنی یک چهارم سال که عبارت است از 92 روز هر هفته یک روز جمعه دارد که در سال می‌شود 52 جمعه و باقی می‌ماند 40 روز پنجشنبه‌ها دو ساعت زودتر مرخص می‌شوید که در سال تقریباً 4 روز می‌شود و می‌ماند 36 روز. هر سال حدود 16 روز به مناسبت جشن یا عزاداری تعطیل رسمی است و بدین ترتیب می‌ماند 20 روز سالی لااقل 15 روز مرخصی می‌گیرید که باقی می‌ماند 5 روز و هر سال 5 روز بدون شک مریض می‌شوید که باقی می‌ماند صفر. بنابراین از روی حساب و منطق ملاحظه می‌کنید که در طول سال هیچ کاری نمی‌کنید آیا با این ترتیب باز هم مطالبه اضافه کار دارید؟

       اى فرزند آدم، بدرستى كه تو مجموعه اى از زمان ها و روزگار هستى، هر آنچه از آن بگذرد، زمانى از تو فانى و سپرى گشته است ـ بنابراين لحظات عمرت را غنيمت شمار كه جبران ناپذير است .

                                                                            نهج الشّهادة:  ص 346

درویشی به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده میشود .

 

پس از اندک زمانی داد شیطان در می آید و رو به فرشتگان می کند و می گوید :

 

جاسوس می فرستید به جهنم

 

از روزی که این ادم به جهنم آمده مداوم در جهنم در گفتگو و بحث است و جهنمیان را هدایت می کند

 

و حال ...

 

سخن درویشی که به جهنم رفته بود این چنین است:

با چنان عشقی زندگی کن که حتی بنا به تصادف اگر به جهنم افتادی خود

شیطان تو را به بهشت باز گرداند

امروز وقتی بخشنامه ی برتر شدن در آزمایش علوم را دیدم باز به یاد این سخن مایکل افتادم که موفق شدن افراد بسته به میزان قبول مسؤلیتشان است.

وقتی سعی و تلاش دبیر علوم و متصدی آزمایشگاه قابل توجه بود منم سعی در مجهز کردن آزمایشگاه نمودم وبالاخره نتیجه آن شد که قابلیت دانش آموزان رو شد

ای کاش روزی برسه که همه ی بچه های ایران که نبوغ عالی دارند با قبول مسؤلیت و وجدان کاری دست اندر کاران قابلیت هاشون رو بشه......... 

ای مهربان خدای
گم گشته ام تو بودی و کردم چو دیده باز
دیدم به آسمان و زمین و به بام و در
تابنده نور توست
هرجا ظهور توست
دیده ام به هیچ نقطه تهی نیست جای تو
خوش می درخشد از همه سو جلوهای تو....

امروز با باز کردن صنروق باسخ به سؤالات و  دیدن یک نامه ی بلند بالا فهمیدم که بچه ها همیشه از بی توجهی اولیای خود نگران نیستند بلکه گاهی هم از بیش از حد خوب بودن اونا می نالند!

اين هفــت شــعار اســت ترا يار و مــددكار

ب  بهـــره بهــتر ز تلـاش و هـنـــــر و كـار

با خـــرج كم و و قــت كـم و كوشــش بسيار

ه  همـــقـدمي با همـــه در عرضـــه توليـد

تا پر شــــود از زحمـــت تو عرصـــــه بازار

ر  رشـــــد و توانايي فرهـــنگـي و مــالـي

تا فكر تو افزون شــود و ســـود تو سـرشار

ه هــر چه تواني تو بكن مصــــرف كمـتر

تا زان بشـــود مكنـــت بســــــيار پديدار

و وقت شناسي به سر كار و به هـر جاي

تا آن كه به موقــع شـــوي از كار سبكبار

ر  رهـــبـري كـار بــه كوتاهـــــترين راه

تا كار تو آســـــان شـود و راه تو همـــوار

ي  ياري ياران پي توليـــــد فـــــزونتـــر

تا بهــــره وري بهر تو بســــــيار دهـد بار

گزیده ای از آثار مرحوم مجتبی کاشانی

 

صفحات: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]