اى فرزند آدم، بدرستى كه تو مجموعه اى از زمان ها و روزگار هستى، هر آنچه از آن بگذرد، زمانى از تو فانى و سپرى گشته است ـ بنابراين لحظات عمرت را غنيمت شمار كه جبران ناپذير است .

                                                                            نهج الشّهادة:  ص 346

درویشی به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده میشود .

پس از اندک زمانی داد شیطان در می آید و رو به فرشتگان می کند و می گوید :

جاسوس می فرستید به جهنم

از روزی که این ادم به جهنم آمده مداوم در جهنم در گفتگو و بحث است و جهنمیان را هدایت می کند

و حال ...

سخن درویشی که به جهنم رفته بود این چنین است:

با چنان عشقی زندگی کن که حتی بنا به تصادف اگر به جهنم افتادی خود

شیطان تو را به بهشت باز گرداند

امروز وقتی بخشنامه ی برتر شدن در آزمایش علوم را دیدم باز به یاد این سخن مایکل افتادم که موفق شدن افراد بسته به میزان قبول مسؤلیتشان است.

وقتی سعی و تلاش دبیر علوم و متصدی آزمایشگاه قابل توجه بود منم سعی در مجهز کردن آزمایشگاه نمودم وبالاخره نتیجه آن شد که قابلیت دانش آموزان رو شد

ای کاش روزی برسه که همه ی بچه های ایران که نبوغ عالی دارند با قبول مسؤلیت و وجدان کاری دست اندر کاران قابلیت هاشون رو بشه......... 

ای مهربان خدای
گم گشته ام تو بودی و کردم چو دیده باز
دیدم به آسمان و زمین و به بام و در
تابنده نور توست
هرجا ظهور توست
دیده ام به هیچ نقطه تهی نیست جای تو
خوش می درخشد از همه سو جلوهای تو....

امروز با باز کردن صنروق باسخ به سؤالات و  دیدن یک نامه ی بلند بالا فهمیدم که بچه ها همیشه از بی توجهی اولیای خود نگران نیستند بلکه گاهی هم از بیش از حد خوب بودن اونا می نالند!

اين هفــت شــعار اســت ترا يار و مــددكار

ب  بهـــره بهــتر ز تلـاش و هـنـــــر و كـار

با خـــرج كم و و قــت كـم و كوشــش بسيار

ه  همـــقـدمي با همـــه در عرضـــه توليـد

تا پر شــــود از زحمـــت تو عرصـــــه بازار

ر  رشـــــد و توانايي فرهـــنگـي و مــالـي

تا فكر تو افزون شــود و ســـود تو سـرشار

ه هــر چه تواني تو بكن مصــــرف كمـتر

تا زان بشـــود مكنـــت بســــــيار پديدار

و وقت شناسي به سر كار و به هـر جاي

تا آن كه به موقــع شـــوي از كار سبكبار

ر  رهـــبـري كـار بــه كوتاهـــــترين راه

تا كار تو آســـــان شـود و راه تو همـــوار

ي  ياري ياران پي توليـــــد فـــــزونتـــر

تا بهــــره وري بهر تو بســــــيار دهـد بار

گزیده ای از آثار مرحوم مجتبی کاشانی

بوعلي سينا به عارف وارسته، ابوسعيد ابي‏الخير نامه‏اي نوشت و از او پرسيد: چرا بايد مردم به صورت جمعي خدا را عبادت كنند؟

ابوسعيد پرسش بوعلي را ضمن مثالي چنين پاسخ داد:

"اگر چند چراغ در اتاقي روشن باشد با خاموش شدن يكي از آنها، اتاق هم‏چنان روشن خواهد بود. ولي اگر يك چراغ روشن باشد خاموشي چراغ همان و تاريك شدن اتاق همان.

انسان‏ها نيز همين گونه‏اند. گناه‏كاران همان چراغ‏هاي خاموشند كه اگر تنها باشند شايد موفق به كسب موهبت‏هاي الهي نشوند، ولي اگر در ميان جمع باشند چه بسا خداوند به بركت ديگران بركات خود را به آنها عطا كند."